t 

Op Ruwe Planken Neplog Wedstrijd 2007

Ze zijn erachter gekomen dat ik er ook een heb en ze waren op zijn aardigst gezegd, niet blij. Vooral niet omdat ik ook prive-dingen hierop gegooid heb. Ik heb opgepast met details, maar soms herkennen mensen zich er gewoon in. Ik heb ook niet voor niets namen veranderd (uitzonderingen daargelaten), maar toch zijn ze erachter gekomen en ik kreeg een hele preek over me heen.

Vooral Xander was niet blij over de details rondom hem en mij – voor zover ik details gegeven heb – dus helaas ben ik genoodzaakt om te stoppen met webloggen. Misschien dat ik nog eens opduik ergens anders, maar dan zal niemand me herkennen, want dan ga ik echt undercover. Het spijt me, beste lezers, maar het is niet anders. Volgende keer zal ik ook mijn eigen naam niet gebruiken, denk ik.

Anne kwam gister volkomen hysterisch bij me. Waarom vroeg ik me af toen ze huilend voor de deur stond. Het werd algauw duidelijk. Jeroen, haar vriend met wie ze vier jaar en nog een beetje een relatie heeft gehad, heeft een ongeluk gehad. Een motorongeluk en behoorlijk ernstig. Ze was volkomen overstuur, zo overstuur dat ze niet naar het ziekenhuis durfde. Het leek mij trouwens ook niet verstandig, omdat ze in deze staat gemakkelijk een ongeluk zou kunnen veroorzaken.

Jeroen bleek op de Intensive Care te liggen. Terwijl we op de gang wachtten x96 we moesten op de dokter wachten x96 keek ik rond. Overal liepen zusters en dokters in witte kleren. Sommigen droegen onder hun witte pakken vrolijke felgekleurde Crocs, anderen droegen witte gympen.

Het had wel wat weg van De Co-assistent x96 een tvserie die van het gelijknamige boek is gemaakt x96 of Greys Anatomy. Soms zie ik daar weleens een stukje van als mijn huisgenoten het kijken. Ik volg het niet verder. Meteen vroeg ik me af welke co-assistent met elkaar seks hadden in het magazijn of in lege kamers.

Dat jonge meisje met het zwarte haar en een Aziatisch uiterlijk of de mollige dertiger met een vrolijk gezicht? Welke van deze mensen?

Ik heb altijd zulke rare gedachten op rare momenten. Op momenten zoals dit, beste lezer. Momenten waarin je diep in tranen moet zijn x96 rare gedachten op begrafenissen zijn bij mij ook erg favoriet x96 maar waarbij ik aan dingen zoals hierboven denk. Heeft u dat ook, beste lezer?

x93Mevrouw Heerdink?x94 klonk een stem. We keken beiden op. Een jonge vrouw deed een paar stappen in onze richting. x93Suzanne Smit, dokter.x94

x93Anne,x94 zei Anne met een bibberig stemmetje.

x93Suzie, studente en barvrouw,x94 zei ik, terwijl ook ik mijn hand uitstak. De vrouw keek me met opgetrokken wenkbrauwen aan. Haar schudden van mijn hand was nauwelijks een aanraking.

Jeroen heeft een gescheurde slokdarm, een ingeklapte long en een gebroken been, maar het valt nog mee. Het had erger kunnen zijn. Hij had dood kunnen zijn. Dus het valt mee.

We zijn de hele nacht in het ziekenhuis gebleven. Ik wilde wel eerder naar huis, maar ik kon Anne niet alleen laten. Jeroen kwam niet bij, maar er werd ons verteld dat hij niet in coma lag en ligt. Hij werd in slaap gehouden, omdat dat beter was en hij op die manier minder pijn zou hebben. Het was niet levensbedreigend.

Ik ken Jeroen niet zo heel goed. Ik heb nooit echt met hem gepraat. Als ik bij Anne ben, is hij er nooit. Ze wonen nog niet samen. Bovendien woont Jeroen in Den Bosch en Anne in Tilburg.

Anne wilde niet naar huis tot de dokter het beter vond dat ze dat wel deed. Ze ging met mij mee en ze is op de bank in slaap gevallen.

Ik heb een beetje voor haar gezorgd. Normaal wil Anne altijd totaal onafhankelijk zijn, maar dit is blijkbaar een noodgeval. Ze zou ook voor mij zorgen, dus waarom zou ik niet voor haar zorgen?

Ze is tenslotte mijn vriendin door dik en dun.

Jeetje, ik ben nog steeds niet bekomen van ons afspraakje. Details zal ik u besparen, want een paar bekenden hebben deze weblog ontdekt. Hoe is me een raadsel, aangezien ik hem aan niemand verteld heb. Ik heb gezwegen als het graf hierover. Ik wilde immers een plekje om te kunnen schrijven waar niemand me kent. Het is niet anders. Misschien komen dit soort dingen altijd wel uit. Wat denkt u, beste lezer?

Maar het afspraakje met Xander was gezellig, tof. We zijn gewoon wat wezen drinken, niets bijzonders. Maar de sfeer was anders en voor het eerst leken we echt met elkaar te kunnen praten. Eerst had ik hem een arrogante kwast gevonden en daarna een stille, maar ik bleek hem niet te kennen. Totaal niet. Ik wist eigenlijk alleen zijn naam en leeftijd, maar nu weet ik veel meer van hem.

Bovendien zijn die details niet interessant. Ik kan u helaas niet zeggen dat we stomende seks in de bosjes gehad hebben. Ik kan u zelfs niet meedelen dat we speeksel uitgewisseld hebben, maar het was wel ontzettend gezellig.

x93Doen we gauw weer, he?x94

Ja, dat doen we zeker

[X]ander zegt:

Volgens mij wilde je heel graag weg.

Suzie. Dromen. zegt:

Dat valt wel mee.

[X]ander zegt:

Jaja. Smoesjes, Suz.

Suzie. Dromen. zegt:

Geen smoesjes!

[X]ander zegt:

Wel! Geef toe! Je vindt me goddelijk, je wilt met me naar het strand en daar overheen wandelen onder de sterrenhemel

Suzie. Dromen. zegt:

Wandelen? Doe je dat met al je scharrels?

[X]ander zegt:

Natuurlijk, mijn lieve Suz. Maar zoveel scharrels heb ik niet. Echt niet. De laatste was Chris en dat is alweer 3 maanden geleden.

Suzie. Dromen. zegt:

Jaja.

[X]ander zegt:

Ja, echt. Ik vind op dit moment iemand leuk, maar of ze mij ook leuk vindt?

Mijn hart begint te kloppen. Heeft hij het over mij? Nee, vast niet.

[X]ander zegt:

Je kent haar vast ook wel. Blond haar, groene ogen, 1 m 75. Ze heet Suzie.

Ik kijk naar mijn beeldscherm. Ik ?

Stilte.

[X]ander zegt:

Leef je nog of ben je erin gebleven?

Suzie. Dromen. zegt:

Ik leef nog.

[X]ander zegt:

Mooi

Suzie. Dromen. zegt:

Maar je vindt mij leuk?

[X]ander zegt:

Ja. Dat zeg ik. Misschien een date plannen ergens deze week?

Suzie. Dromen. zegt:

We kunnen wel wat gaan drinken, ja.

[X]ander zegt:

Heb je vandaag tijd? Om een uur of 9 vanavond?

Er liggen nog 5 opdrachten voor school te wachten.

Suzie. Dromen. zegt:

Is goed.

En dat is dus vanavond. Wat moet ik ervan verwachten verdikkie?

Ik heb hem gezien. Xander. Voor de eerste keer sinds Anne’s feestje en onze zoen. We moesten repeteren met Superrainbow. Na het telefoongesprek heb ik zo erg tegen deze dag opgekeken, omdat ik wist dat Xander er ook zou zijn. Natuurlijk, hij hoort bij de band, dus als hij er niet zou zijn, zou er iets niet kloppen.

Hij was er dus. Ik ook.

Ik had verwacht dat ze me vragen zouden stellen waarom ik mijn tong zonodig in het keelgat van Xander had gepropt, maar niemand vroeg het. Wisten ze het niet of interesseerde het ze niet?

Zelfs Anne zei er niets over. Wel keek ze me af en toe veelbetekend aan. Alsof ze wilde zeggen: x93Jullie zijn gewoon verliefd, maar jullie ontkennen het.x94

Hij legde een hand op mijn arm.

x93Hoi,x94 zei hij glimlachend.

x93Hoi,x94 zei ik stug, omdat ik mezelf geen houding wist te geven.

x93Hoe gaat het?x94

x93Goed. Met jou ook?x94

x93Ja.x94

Toen zwegen we even. Ik peuterde aan mijn vingernagels, Xander keek naar de donkere lucht boven ons.Ik wilde dat hij mijn arm losliet, zodat ik weg kon rijden, maar hij liet me niet los.

x93Xander, wil je mijn arm loslaten?x94 vroeg ik poeslief, misschien iets te lief, want hij keek me verbaasd aan. Hij liet mijn arm wel los en ik maakte van de gelegenheid gebruik om weg te fietsen.

En nu zit ik hier achter mijn laptop. Verward, totaal verward. Waarom zijn mannelijke vrienden toch zo ingewikkeld en waarom doe ik in een dronken bui domme dingen met grote gevolgen?

Na het bewuste feestje van Anne heb ik Xander niet meer gezien of gesproken. Tot vandaag. Het is maar een paar dagen dat ik hem niet gesproken heb, dat gebeurt vaker, maar nu leek het langer. Meestal bel ik hem, maar nu durfde ik echt niet. Waarschijnlijk was hij net zo dronken als ik was, maar ik durf er gif op in te nemne dat Anne hem ook gebeld heeft om het bericht te vertellen. Ik ken Anne goed genoeg om het te weten. Hij belde me.

Halfslapend hoor ik ergens in de verte mijn telefoon gaan. Een salsatoon is het. Waarom ik die heb is me een raadsel, want ik haat de ringtone. Ik haat hem echt. Ik weet hoe ik hem moet veranderen, maar ik doe het niet. Ik denk dat het gewoon luiheid is.

"Met Suzie."

>"Met Xan." Zo noemt ie zichzelf.

"Hoi."

>"Hai. Alles goed?"

"Ja, hoor. Met jou ook?"

Ik  voelde me niet goed, maar ik ging hem niet vertellen dat ik met het schaamrood op mijn kaken zat op het moment. Gelukkig heb ik geen beeldtelefoon (bestaat dat trouwens wel?)

>"Prima. Anne’s feestje was tof he?"

"Ja, heel leuk," zei ik met een glimlach. Dat schijnt positief te werken, al was het een lach van een boer met kiespijn, maar hopelijk klonk het beter dan het eruit zag. Ik stond op en liep naar de spiegel, terwijl ik naar mijn spiegelbeeld lachte.

Vreselijk. Ik zag er niet uit.

>x94Zullen we wat gaan drinken vanmiddag?x94

x93Om de details die Anne mij en ongetwijfeld ook jou, uitgebreid heeft verteld?x94

>x94Suzie, ik weet niet wat me bezielde, maar ik vond het wel okxe9. Heel erg okxe9 zelfs.x94

x93Ikx85x94

>x94Ik geloof dat ik wat voor je voel.x94

En toen stond ik met mijn mond vol tanden. Mijn spiegelbeeld keek terug. Lelijk zoals het net ook al was, maar nu met openhangende mond en grote ogen.

Ik probeer mezelf nu in te prenten dat ik hem niet leuk kan vinden, omdat hij elk meisje versiert, met elk meisje flirt en omdat hij me nooit eerder heeft gezien als datingmateriaal. Toen ik hem wel als datingmateriaal zag. Wat moet ik nu met zox92n verklaring? Nu op dit moment, terwijl ik op mijn lelijkst ooit ben? Moet ik verliefd worden, leuk doen?

Ik heb hoofdpijn.

Elke keer, elke keer beloof ik mezelf plechtig om niet teveel te drinken, maar elke keer drink ik teveel. Feestjes zijn voor mij gevaarlijk, omdat ik teveel drink. Altijd. Als ik teveel drink, doe ik domme dingen. Domme dingen die dronken mensen doen.

Ditmaal was er een feestje bij Anne thuis (zie vorige blog waar ik er al een klein stukje over schreef). Anne, een van mijn beste vriendinnetjes en de zangeres van Superrainbows, mijn bandje. Anne heet eigenlijk Annelieneke, maar ze wil dat we haar Anne noemen. Terecht met zox92n naam.

Anne was jarig geweest en daarom vierden we een feestje. Een feestje met maar 40 mensen. Anne noemde het x91Een bescheiden feestje.x92 Ik noemde het een feest. Wij verschillen weleens van mening, Anne en ik. Meestal krijg ik bijval van Xander. Zo ook gisteren. Ik stond voor de deur een luchtje te scheppen en te kijken naar de sterren x96 ik heb mijn bril trouwens weer! hij lag onder mijn bed. Ik denk dat Poffertje hem van mijn nachtkastje heeft gegooid x96 toen Xander naast me kwam staan. Hij haalde een pakje Marlboro uit zijn zak en bood me 1 aan. Ik weigerde x96 voor het eerst sinds tijden sloeg ik een sigaret af! Zou dat plan om van die sigaretten af te komen dan toch werken? x96 en dus stak alleen hij eentje op.

x93Druk daarbinnen. Ik dacht dat Anne het over een feestje had.x94 Xander inhaleerde diep en ademde uit. Zijn adem veroorzaakte wolkjes. Ik ademde ook in en uit en ook ik blies rookwolkjes uit. Net een draak. Een grote rode vuurspuwende draak.

x93Ja, ik ook, maar we hadden het kunnen verwachten van Anne. Anne geeft geen feesten, die doet aan grote feestjes met heel veel mensen. Feest is niet hip, feestje wel,x94 zei ik, terwijl ik mijn handen in mijn zak stopte.

Vroeger was ik verliefd geweest op Xander. Toen ik in mijn eerste jaar van de Rockacademie zat. Voor mij was hij de bink op school, terwijl hij niet knap is. Een zwarte bril met hip montuur, zwart blousje x96 keurig dichtgeknoopt -, zwarte broek, zwarte gympen en altijd een opvallende ketting x96 heel soms opvallende schoenen- en dat elke dag. Zijn standaardlook. Ik vond vooral die opvallende kettingen tof. Ik draag graag zelf ook sieraden die opvallen. Mijn kleding hoeft niet op te vallen, alleen mijn gympen en mijn sieraden. Denk aan oorbellen in een &-teken, kettingen met cassettebandjes eraan en natuurlijk felgekleurde sneakers.

Achteraf was het geen liefde, maar ik keek gewoon tegen hem op. Ik had hem op een voetstuk geplaatst, maar toen ik in het tweede jaar aan de praat raakte met hem op mijn werk, bleek hij ook maar een mens te zijn. Een heel gewoon mens met weinig ambities. Inmiddels weet ik dat hij slijmerige gedichten voor zijn vriendin schrijft, dat hij zelfs zwarte boxers x96 ja, ik kan het niet helpen dat die boven zijn broek uitsteken! Ik ben geen pervers meisje x96  en zwarte sokken draagt . Ik weet dat hij teveel slaapt x96 wist ik allang x96 en dat hij te vaak doucht. Ook heeft hij vrij veel dingen die vrouwen ook doen. Zou hij stiekem homo zijn?

Het was gezellig. Ouderwets gezellig. De jongens van de band waren er en een heleboel onbekenden. Er werd trouwens ook ouderwets gezellig gedronken. Bier, heel veel bier.

Anne belde me wakker.

>x94Je roes al uitgeslapen?x94

Ik gromde iets als antwoord.

>x93Je was gisteren vreselijk dronken. Net zoals Xander trouwens. Je hebt staan dansen op de tafel in je mini-jurkje. Samen met Sarah.x94

x93Oei.x94

>x94En later vond ik jou en Xan zoenend in de gang terug. En het ging er nogal heftig aan toe.x94

En nu kan ik alleen maar denken: oeps!

Suzie is een blond meisje uit het zuiden des lands. Ze heeft geen zachte g. Ze is stiekem niet eens brabants, maar studeert gewoon in Tilburg aan de rockacademie. De Brabantse gezelligheid bevalt haar wel. Ze is een feestbeest. Tussen het feesten door, schildert ze graag of speelt ze in haar bandje Superrainbow. Verder werkt ze in cafe ‘T Zotteke aan de bar. Ze heeft een hamburgerverslaving. Voor een vriendje heeft ze geen tijd en ze wil er geen tijd aan besteden. Ze flirt liever.

Ik weet niet hoe het met u zit, beste lezer, maar ik heb het druk. Misschien weet u waarom, herkent u het, maar misschien gaat u elke dag op de fiets naar het werk. In dat geval zult u dit niet snappen, maar misschien is het wel vermakelijk om te lezen hoe een 24jarige studente omkomt in haar schoolwerk.

Ik ben die 24jarige studente en ik kom om in mijn schoolwerk.

Ik heb dan wel herfstvakantie officieel gezien, maar eigenlijk is het geen vakantie. Ik heb namelijk veel te veel te doen. Ik ben een uitsteller (koffiedrinkers worden ze ook wel genoemd), een rasechte uitsteller. Ik doe alles bij voorkeur op het laatste moment. Ik heb last van studieontwijkend gedrag. Als ik moet leren, is alles interessanter. Zelfs de planten van de buurman en de kat van de buurvrouw. Zelfs een telefoongesprek met mijn familie is dan interessanter.

x93Met deadlines werk ik beter,x94  is mijn smoes – eh werkwijze. Anne lacht me er altijd om uit en de deadlinewerkwijze gelooft ze allang niet meer. Ze kent me immers al langer dan vandaag en ze weet dat het een smoes is, een echte smoes die bij niemand werkt. 

Anne is altijd allang klaar als de deadline nadert. Nooit hoeft ze door te werken in de nacht, nooit gaat haar printer op het laatste moment. Nee, want zij heeft alles al minstens 2 weken voor de deadline klaar liggen.
Ik weet niet hoe ze het doet, want ze heeft ook nog een ontzettend druk sociaal leven. Ze sport 4 keer in de week, ze heeft een tiental hobbyx92s, ze bezoekt elke week haar ouders, ze heeft een bijbaantje van 24 uur in de week, ze heeft Rainbows en het lukt haar om alles te doen en nog tijd voor zichzelf en school over te houden.

Hoe doe je dat? Weet u het, beste lezer? Heeft u tips? Laat ze dan achter en wie weet heb ik er nog echt iets aan ook.

Nu liggen er nog 4 opdrachten te wachten en nog 6 vakken die ik moet leren en over een week feilloos op moet kunnen dreunen. Verder wordt er van me verwacht dat ik de band voorzie van 1 x96 maar liever 3 x96 nieuw nummer die we moeten kunnen spelen volgende week. Dan is de jaarlijkse uitvoering op school en wordt er van elke student een bijdrage verwacht. Er wordt 5 euro entree gevraagd en al het geld dat we ophalen, geven we aan Unicef. Een goed doel, dat zeker. Hard werken? Dat ook zeker weten.

Zou mijn blogverslaving zoveel tijd innemen? Anne heeft geen blogverslaving. Misschien is de blogverslaving het kwaad en moet ik mijn pc uit het raam gooien.

In ieder geval ga ik gezellig leren en vanavond socializen met de vriendjes en vriendinnetjes van Anne x96 en van mij, hoor.